Newton (Q80) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, dziewiąta zamówiona jednostka typu Brumaire. Została zwodowana 20 maja 1912 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1914 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w grudniu 1925 roku.
Projekt i budowa „Newton” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowego licencyjnymi silnikami Diesla MAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.
„Newton” zbudowany został w w Rochefort. Stępkę okrętu położono w 1907 roku, został zwodowany 20 maja 1912 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć wybitnego angielskiego naukowca z XVII i XVIII wieku – Isaaca Newtona.
Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Wnętrze bliźniaczego okrętu „Montgolfier” (przed 1919 r.) „Newton” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton.