Kiedy więc Zwingli zaczął domagać się jej likwidacji, kantony wiejskie znalazły się w opozycji. Uzyskały przy tym pomoc Habsburgów, którzy liczyli na odzyskanie wpływów w Szwajcarii. thumb|left|150px|Jan Kalwin w późniejszych latach thumb|250px|Zachodnia fasada kalwińskiej Katedry w Bazylei thumb|250px|Kalwińska Katedra w Bernie Na podziały religijne nałożyły się też podziały polityczne. Konserwatyści (katolicy) chcieli zachowania formalnej równości wszystkich kantonów i zasady jednomyślności przy głosowaniu w Zgromadzeniu. Radykałowie (protestanci) dążyli do umocnienia Związku i oparcia jego organizacji o ideę suwerenności ludu. Silne napięcia między protestantami i katolikami doprowadziły do czterech wojen religijnych. Konflikty na tym tle wybuchały aż do XVIII w.

Wkrótce po śmierci Zwingliego pojawił się w Szwajcarii inny reformator. Nauka Jana Kalwina zyskała największe uznanie spośród wszystkich wyznań protestanckich. Szczególnie popularna była we Francji, gdzie jego zwolenników nazywano hugenotami.