Stanisław Budziński (ur. 25 listopada 1824, zm. 26 listopada 1895) – profesor Uniwersytetu Petersburskiego, Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Głównej, prawnik, literat, krytyk i tłumacz, tworzący pod pseudonimem Bolesław Wiktor.

Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie podjął studia na wydziale prawnym uniwersytetu w Moskwie, które ukończył ze stopniem kandydata nauk. Później pracował w sądzie w Warszawie wykładając też w tym czasie prawo w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa (dawnym Agronomicznym) w Marymoncie koło Warszawy. Równocześnie zajmował się pracą literacką, m.in. tłumaczył prace XVI-wiecznych historyków polskich.

W roku 1859 przyjął propozycję pracy w katedrze prawa polskiego na Uniwersytecie Petersburskim; wykłady te odbywały się po polsku, a Budziński wykładał tam zagadnienia Kodeksu Napoleona. Wydana w 1861 Petersburgu – po rosyjsku i po polsku – praca O powadze rzeczy osądzonej w procesie cywilnym i kryminalnym była podstawą do nadania mu tytułu magistra i stanowisko profesora zwyczajnego.