14 stycznia 1710 roku kapituła wysłała go jako swego pełnomocnika na sejm do Radomia. Największym wyróżnieniem dla Łaszewskiego za rządów Potockiego było powierzenie mu w czasie nieobecności biskupa urzędu administratora diecezji. Po raz pierwszy Łaszewski pełnił tę funkcję w 1720, w 1723 roku Łaszewski położył kamień węgielny pod kościół przy kolegium jezuitów w Braniewie. Konsekracja Łaszewskiego na pomocniczego biskupa Warmii, której dokonał osobiście biskup Szembek, odbyła się 6 grudnia 1730 roku w Lidzbarku Warmińskim. Jako biskup pomocniczy udziela sakramentu chrztu, bierzmowania (16 496 osób), święceń kapłańskich. Przez ostatnie trzy lata swego życia Łaszewski staje się mniej aktywny w swojej działalności kościelnej, więcej czasu poświęca sprawom majątkowym. Pochowany został we Fromborku, ale epitafium z tekstem ułożonym przez samego bpa Łaszewskiego nie zachowało się do dziś.
Przypisy
Bibliografia Zdzisław Mazur "Michał Remigiusz Łaszewski (1682-1746) - biskup pomocniczy warmiński" Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2, 165-181 wyd.