Najprawdopodobniej zginął między 5 kwietnia a 5 maja 1940 roku w Charkowie podczas likwidacji obozu starobielskiego i spoczywa w jednej ze zbiorowych mogił w VI kwartale Parku Leśnego na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 793. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 150-4-9,10).
Jego kuzynem był adwokat i polityk narodowy – Aleksander Demidowicz-Demidecki.
Publikacje Życie pogodne (1922; współautor: Tadeusz Sopoćko; ponowne wydanie w serii Przywrócić Pamięć) Na tropach ludzi i zwierząt (1925; współautor: Tadeusz Sopoćko; ponowne wydanie w serii Text, Biblioteka Kręgu Płaskiego Węzła)
Ordery i odznaczenia Medal Niepodległości (15 kwietnia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (13 września 1926) „za zasługi położone w pracach harcerskich” - jako Olgierd Grzymała-Grzymałowski. Miecze Hallerowskie Odznaka pamiątkowa Polskiej Ligi Wojennej Walki Czynnej Odznaka byłych Wojsk Polskich w Rosji Odznaka ZHP „Wdzięczności” (1925) Odznaka harcerska „Za Zasługę” (1926) Krzyż Kawalerski Orderu Korony (Belgia) Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée) łotewskie „Lilie Instruktorskie”