Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 m.
Okręty wyposażone były w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okrętach zamontowano działa pokładowe kal. 47 mm M1902 L/50 lub 75 mm M1897 L/35. Załoga pojedynczego okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby Okręty typu Brumaire zostały wcielone do służby w Marine nationale w latach 1913–1914. Były intensywnie wykorzystywane podczas wojny, służąc na wodach Morza Śródziemnego. 20 grudnia 1914 roku „Curie” został ostrzelany i zatopiony przez austro-węgierską artylerię podczas forsowania wejścia do bazy morskiej w Poli. Po wydobyciu i wyremontowaniu został wcielony do Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine jako U-14. Po zakończeniu wojny powrócił pod banderę francuską i do swojej pierwotnej nazwy.