Według rabina Państwo Izrael to państwo żydowskie. Wszyscy należący do narodu żydowskiego powinni od razu otrzymać obywatelstwo Izraela. Natomiast nie-Żydzi mogliby zamieszkiwać państwo w limitowanych ilościach, bez praw politycznych i obywatelstwa. Jednak od początków istnienia partia występowała przeciwko obecności chrześcijan w Izraelu. Żydzi byli narodem, o którego wyjątkowości stanowił fakt wybrania ich przez Boga. Zgodnie z przekazem partii i Kahanego Żydzi byli narodem, który nie został ukonstytuowany przez nacjonalizm, a przez judaizm.
W kwestii Arabów początkowo utrzymywał, że powinno się im zaoferować dobrowolne opuszczenie kraju w zamian za odszkodowanie lub złożenie przysięgi na wierność Izraelowi. Jednak po złożeniu takiej przysięgi nie mogliby brać udziału w życiu politycznym państwa, czy służyć w armii. Obowiązek poboru zamieniono by na obowiązek służby w takim samym wymiarze czasu w „brygadach pracy”. Według rabina jedynym sposobem na zakończenie konfliktu izraelsko-palestyńskiego była pełna separacja obu narodów. Jednak w 1979 roku działacze partyjni wspominali o potrzebie utworzenia struktury „strażników honoru żydowskiego”, ponieważ Arabowie zagrażali czystości i jedności narodu żydowskiego. Podczas spotkań z wyborcami prezentował znacznie radykalniejsze poglądy.