thumb|Palenie książek na Opernplatz w Berlinie. Rok 1933 thumb|Rycina ukazująca akcję palenia książek z 1933 Palenie książek w Niemczech w 1933 roku – zapoczątkowana w 1933 r. na terenie III Rzeszy i Austrii kampania niszczenia książek, prowadzona przez samorządy studenckie skupione wokół Niemieckiego Związku Studentów (niem. ; DSt), której celem była manifestacja niszczenia literatury uznanej za „nieprawomyślną” przez niemieckich studentów. Palono te książki, które wskazywały w swych treściach na opozycję do ideologii narodowego socjalizmu – przede wszystkim niszczono literaturę autorów żydowskich, pacyfistycznych, klasycznego liberalizmu, anarchizmu, socjalizmu i komunizmu oraz książki religijne.
„Akcja przeciwko nieniemieckiemu duchowi” Już na początku kwietnia 1933 Niemiecki Związek Studentów oraz ramię partii Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) – Narodowosocjalistyczny Niemiecki Związek Studentów (NSDStB) rozpoczęły sporządzanie list z literaturą, która miała zostać uznana za zakazaną. Tworzeniu „czarnych list” przewodniczył bibliotekarz i członek partii NSDAP – (1904–1945). Pomagali mu dwaj inni bibliotekarze – Hans Engelhard i Max Wieser. Pracując wspólnie pod egidą Związku Niemieckich Bibliotekarzy Publicznych (niem.