Stany duszy (wł. Stati d’animo) – cykl 3 obrazów olejnych Umberta Boccioniego, namalowany w 2 różnych wersjach w 1911 roku. Poszczególne obrazy noszą podtytuły: Pożegnania (Gli addii), Ci, co odjeżdżają (Quelli che vanno) i Ci, co pozostają (Quelli che restano). Wersja pierwsza cyklu znajduje się w zbiorach Museo del Novecento w Mediolanie, natomiast druga – w zbiorach Museum of Modern Art w Nowym Jorku jako dar Nelsona Rockefellera z 1979 roku.
Okoliczności thumb|left|Stany duszy: Ci, co pozostają (wersja I), Museo del Novecento w Mediolanie W latach 1909–1911 ugrupowanie włoskich artystów opublikowało szereg manifestów, w których lansowało nowy kierunek w sztuce, futuryzm, postulujący zerwanie z przeszłością. Propagatorem nowego kierunku był poeta Filippo Tommaso Marinetti, który w opublikowanym w Le Figaro Manifeście futuryzmu wyłożył jego zasady. Idee te podjęła następnie grupa artystów: Giacomo Balla, Umberto Boccioni, Carlo Carrà, Gino Severini i Luigi Russolo, która opublikowała własne manifesty: Manifest Malarzy Futurystów (Manifesto dei pittori futuristi) z 11 lutego 1910 roku i Manifest Techniczny Malarstwa Futurystycznego (Manifesto tecnico della pittura futuristica) z 11 kwietnia. Skupiając się na tematyce współczesnej malarze futurystyczni akcentowali w swych dziełach moment ruchu przedmiotu lub osoby.