Kolor oznacza tu wrażenie osamotnienia, lęku i oszałamiającego zamieszania, uzupełnionego twarzami, unoszonymi przez dym i energię szybkości. Widoczne są też slupy telegraficzne i fragmentaryczny krajobraz, przez który przejeżdża pociąg. 3) Ci, co pozostają – prostopadłe linie symbolizują ich przygnębienie i bezbrzeżny smutek ściągający wszystko ku ziemi. Stan melancholii podkreślają matematycznie uduchowione sylwetki tych, którzy pozostali.
Interpretacja współczesna Tryptyk Boccioniego wywołuje wrażenie obezwładniającej siły i szybkości, związanych z nowoczesnymi środkami transportu. Obrazy są malarskim wyrażeniem trzech różnych, stanów uczuciowych, towarzyszących młodemu mężczyźnie w pociągu. W zgiełkliwej sytuacji, typowej dla nowoczesnego życia, dominują uczucia rozłąki i melancholii. Podróż pociągiem, ekscytująca z powodu zwycięstwa nad czasem i przestrzenią, zintensyfikowała tu podział na „tych, którzy odjeżdżają” i „tych, którzy pozostają”. Umieszczone w centrum tryptyku Pożegnania, ukazują scenę na dworcu, z odjeżdżającym pociągiem, spowitym kłębami pary, świecącymi się urządzeniami sygnalizacyjnymi, słupami telegraficznymi i rzędem par, obejmujących się przez okna wagonów. Pociąg został ukazany w sekwencyjnych, częściowo zachodzących na siebie konturach, z wnętrzem otwierającym się na zewnątrz.