Giulio Carlo Argan, w napisanej wspólnie z Mauriziem Calvesim książce Umberto Boccioni z 1953 roku, zgłębiał sposoby, w jakich element symboliczny został przełożony na specyficzne formy w obrazach tryptyku, zaś Maurizio Calvesi w 1958 roku wskazał, iż burzliwa figuracja odjazdu stała się wirtualnym symbolem nowego stylu życia, konwulsyjnego, wprawionego w szybki rytm dzięki nowym środkom transportu. Na ten sam aspekt zwrócił uwagę Guido Ballo stwierdzając w napisanej przez siebie w 1964 roku książce Boccioni: La vita e l’opera, iż Pozegnanie stało się dla jego twórcy zasadniczym motywem nowoczesnego życia, doświadczanym jako stan duszy. Marianne W. Martin w swej książce Futurist Art and Theory, 1909–15 (1968) zaproponowała, żeby tryptyk Boccioniego pokazywać w następującej sekwencji: Ci, co odjeżdżają, Pożegnania i Ci, co pozostają.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Stany duszy na stronie Museum of Modern Art
Kategoria:Obrazy Umberta Boccioniego Kategoria:Obrazy w Museum of Modern Art Kategoria:Obrazy w Museo del Novecento w Mediolanie