Ewangelia Mateusza z dzieła Szem Toba – najstarszy zachowany tekst Ewangelii Mateusza w języku hebrajskim. Powstał najpóźniej w drugiej połowie XIV wieku, a został zawarty w dziele ’Ewen Bōḥan (Kamień Wypróbowany). Autorem tego dzieła był hiszpański rabin żydowski, Szem Tob (Tow). Cechą charakterystyczną tej hebrajskiej Ewangelii jest występowanie w 20 miejscach nietypowego substytutu tetragramu imienia Bożego w postaci skrótu słowa ha-Šēm (Imię).

Autor Autorem tego antychrześcijańskiego polemicznego traktatu religijnego ’Ewen Bōḥan był Szem Tob ben Izaak ben Shaprut (ibn Shaprut), hiszpański Żyd żyjący w XIV wieku. Był on równocześnie lekarzem i filozofem, a także polemistą, co znalazło odbicie w jego traktacie religijnym. W swoim dziele często odwołując się do logiki Szem Tob podważa tezę, że Jezus jest Bogiem. Wysuwa również argumenty przeciw mesjańskiej roli Jezusa.