Trafność różnicowa lub dywergencyjna – w metodologii, stopień w jakim wskaźniki badawcze lub psychometryczne, mierzące w założeniu różne konstrukty teoretyczne, są w praktyce faktycznie niezależne.
Pojęcie wprowadzili, obok trafności zbieżnej, Donald T. Campbell i Donald Fiske w 1959 r., omawiając aspekty i metody oceny trafności pytań i skal psychometrycznych. Wskazali oni, że trafny wskaźnik powinien: być zbieżny z innymi miarami tego samego konstruktu (trafność zbieżna), oraz silnie odróżniać się od miar innych konstruktów (trafność różnicowa). Tego rodzaju trafność można oceniać w oparciu o testy korelacji, lub specjalnie do tego zaprojektowane narzędzia statystyczne, takie jak AVE-SEClaes Fornell, David F. Larcker: Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. In: Journal of Marketing Research. 18, Februar 1981, S. 39-50., HTMTHenseler, J., Ringle, C.M., Sarstedt, M., 2014. A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science 43 (1), 115–135. lub podejścia mieszaneVoorhees, C.M., Brady, M.K., Calantone, R., Ramirez, E., 2015. Discriminant validity testing in marketing: an analysis, causes for concern, and proposed remedies. Journal of the Academy of Marketing Science 1–16..