Stanisława Dziegieć z domu Wróblewska (ur. 29 czerwca 1896 w Rudzie Guzowskiej, zm. 23 listopada 1988 w Łodzi) – polska nauczycielka, społecznik.
Życiorys Córka Franciszka Wróblewskiego obywatela Żyrardowa i jego żony Rozalii ze Stachlewskich. Dziecinne lata spędziła w domu rodzinnym w Żyrardowie. W ósmym roku życia rozpoczęła naukę szkolną, która trwała do 15 roku życia. Później naukę przerwała z powodu ciężkiej choroby. Po przebytej chorobie rodzice oddali ją do nauki szycia i robót kobiecych. W osiemnastym roku życia rozpoczęła pracę zarobkową. Posadę otrzymała w biurze fabrycznym i pracowała tam do jesienni 1914 roku tzn. do zamknięcia fabryki z powodu wybuchu I wojny światowej. Znając język niemiecki, przeszło rok uczyła tegoż języka w domu prywatnym. Następnie udzielała korepetycje. I jak wspomina w swoim życiorysie „… Wtedy zrodziło się we mnie zamiłowanie do zawodu nauczycielskiego i postanowiłam na tej drodze pozostać…” Żeby zdobyć wiedzę wjechała do Częstochowy i tam w roku 1917–1918 ukończyła roczny kurs ochroniarski w zakładzie Jadwigi Lucht-Michalskiej. W roku 1918–19 pracowała jako ochroniarka we wsi Chorzyna w powiecie wieluńskim. Dnia 3 października 1919 roku otrzymała nominację na nauczycielkę w dwuklasowej szkole powszechnej w Siemkowicach.