Bolesław Mucharski, ps. „Lekarz” (ur. 10 maja 1914Istnieją rozbieżności co do tej daty: według ksiąg parafialnych katedry łomżyńskiej Bolesław Mucharski przyszedł na świat 24 lipca 1916 w Łomży, zm. 12 kwietnia 1945 w Lublinie) – nauczyciel, w czasie II wojny światowej twórca i dowódca lubartowskiego oddziału Związku Odwetu i Kedywu, dowódca IV plutonu 8 pułku piechoty Legionów AK.
W dwudziestoleciu międzywojennym Bolesław Mucharski urodził się 10 maja 1914 r. Po ukończeniu szkoły powszechnej i Seminarium Nauczycielskiego w Łomży pracował jako nauczyciel na terenie powiatu łomżyńskiego.
II wojna światowa Po klęsce kampanii wrześniowej Łomża znalazła się pod okupacją Związku Radzieckiego. Bolesław wraz z bratem Antonim przedostali się do Lublina, gdzie w zakonie oo. kapucynów przebywał trzeci z braci, Jan. Wcześniej, w okupowanej Warszawie, Bolesław wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski, przyjmując pseudonim Lekarz. Z Lublina przedostał się do Lubartowa, gdzie razem z bratem założył sklep, dający im obu utrzymanie, będąc jednocześnie konspiracyjnym punktem kontaktowym. Lekarz bowiem od przybycia do Lubartowa czynnie angażował się w działalność niepodległościową.