Józef Bareła (ur. 8 marca 1911 w Woli Malowanej, zm. w lutym 2007) – polski rolnik i działacz ludowy, poseł na Sejm PRL VII kadencji.
Życiorys Był synem Tomasza i Julianny z domu Brodziak. Ukończył szkołę podstawową.
W czasie kampanii wrześniowej w 1939 walczył jako kanonier w 5. baterii 7 Pułku Artylerii Lekkiej. 4 września 1939 w Złotym Potoku dostał się do niemieckiej niewoli. Do 26 sierpnia 1940 przebywał w Stalagu IV A Elsterhorst (nr jeńca 2280), a później (do marca 1945) był przymusowo zatrudniony w rolnictwie, straty.pl. Ożenił się z pochodzącą z Kijowa Aleksandrą, z którą w 1945 powrócił do Polski i zamieszkał w Ślubowie. Po wojnie był kierownikiem tamtejszej spółdzielni produkcyjnej (przez trzy lata), a także sołtysem. Od 1946 działał w Stronnictwie Ludowym, z którym w 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1947 był prezesem Powiatowego Związku Plantatorów Roślin Okopowych, a potem zasiadał w zarządzie Związku Wojewódzkiego Leszno. W latach 60., 70. i 80. otrzymywał nagrody za pracę na roli. Należał również do koła myśliwskiego „Dzik” w Wąsoszu i do ZBoWiD. Ponadto działał w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Radzieckiej i w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”.