Początkowo planowano przewiezienie schwytanych piratów do Moskwy i postawienie przed sądem. Zanim bowiem doszło do akcji rosyjskich komandosów, Komitet Śledczy przy Prokuraturze Federacji Rosyjskiej wszczął przeciwko Somalijczykom oficjalne śledztwo z paragrafu 227 KK FR ("piractwo, dokonane z użyciem siły i broni przez zorganizowaną grupę"). Wkrótce jednak Rosjanie zorientowali się, że napastnikom bardzo trudno będzie udowodnić winę. Twierdzili oni, że nie są piratami, a jedynie ich jeńcami, którym ci dali broń i rozkazali zająć rosyjski tankowiec. Zamknięci w maszynowni marynarze nie widzieli piratów, nie mogli więc ich rozpoznać. Zarówno tożsamość napastników jak ich przynależność państwowa również nie była możliwa do ustalenia. Jeszcze tego samego dnia rosyjskie ministerstwo obrony oświadczyło, że "z powodu niedoskonałości międzynarodowego prawa", nie mogąc udowodnić piratom, że są piratami, komandosi postanowili ich puścić wolno. Somalijczyków umieszczono w jednej z łodzi, na której przybyli i wyposażono w skromne zapasy żywności i wody (bez środków nawigacji). Spuszczona na wodę łódź, na pełnym morzu, pół tysiąca kilometrów od najbliższego brzegu, po godzinie dryfowania zniknęła z radarów. Rosyjski departament obrony oświadczył, że łódź zatonęła wraz ze wszystkim jej pasażerami.