Hieronim Chodkiewicz lub Jarosz Chodkiewicz herbu własnego (ur. ok. 1565, zm. 18 listopada 1617Karol Żojdź, Stronnictwo Zygmunta III Wazy w Wielkim Księstwie Litewskim w latach 1603-1621, Warszawa 2018, s. 320.) – kasztelan wileński, starosta i administrator brzeskolitewski.
Życiorys Był synem Jerzego kasztelana trockiego, i Zofii z Olelkowiczów Słuckiej. W 1584 przebywał jako dworzanin na dworze króla Stefana Batorego, w 1588 piastował godność koniuszego litewskiego, w 1593 został wojewodą mścisławskim, a od r. 1595 był kasztelanem wileńskim i prawie równocześnie starostą brzeskim i marszałkiem trybunału litewskiego. W wojnie o Inflanty w 1600 własnym kosztem wystawił zbrojne hufce i odznaczył się jako poseł króla Zygmunta III Wazy w sprawie odbioru zamków inflanckich. W rokoszu Zebrzydowskiego odegrał na Litwie oraz w negocjacjach Zygmunta III z Zebrzydowskim znaczną rolę, stojąc bez zastrzeżeń po stronie Zygmunta wraz z Aleksandrem Chodkiewiczem wojewodą trockim i Janem Karolem Chodkiewiczem hetmanem wielkim litewskim. Podczas wyprawy Zygmunta III na Moskwę w 1610-1612, jako kasztelan wileński z urzędu przebywał na dworze królowej Konstancji w Wilnie, podczas pobytu króla pod Smoleńskiem radą swą służył królowi. W latach 1613–1615 wojny o Smoleńsk wspomagał oblężony Smoleńsk przysłanymi na pomoc posiłkami.