Najczęstszymi sytuacjami, gdzie takie tłumaczenie ma miejsce, są wizyty w różnego rodzaju urzędach, ośrodkach pomocy medycznej czy również podczas zakupów wymagających porozumienia się ze sprzedawcą. Niewykwalifikowaną osobę pełniącą funkcję tłumacza ustnego środowiskowego najczęściej określa się terminem „tłumacz naturalny”.
Kwestie etyczne w przekładzie ustnym środowiskowym Ze względu na występowanie tłumaczy naturalnych przekład środowiskowy ustny niesie za sobą wiele kwestii natury etycznej. Uznaje się, iż osoba pełniąca rolę tłumacza środowiskowego ustnego powinna wykazywać się wiedzą na temat języków i ich wariantów stylistycznych, a także wiedzą dotyczącą kultury i obyczajów państw, z których obydwie ze stron pochodzą. W zetknięciu między dwiema stronami, które pochodzą z różnych kultur, istnieje zagrożenie nieodpowiedniego przekazania informacji w kanale komunikacyjnym. Tłumacz jako trzecia strona obecna w rozmowie musi być w stanie nie tylko zrozumieć intencje pozostałych dwóch stron, ale musi także przekazać pierwotną informację na tyle dokładnie, jak to możliwe i w odpowiednim rejestrze. Dodatkowo osoba pełniąca funkcję tłumacza powinna być zaznajomiona z normami prawnymi i zasadami funkcjonowania ośrodka, w którym przeprowadzane jest tłumaczenie.