Jan Michał Beynarowicz (ur. 17 września 1872 w Krakowie, zm. 8 kwietnia 1964 w Mrozowie) – polski prawnik, prokurator, sędzia, notariusz, pionier polskiego narciarstwa i taternictwa.
Życiorys thumb|left|160px|Jan Michał Beynarowiczw wieku 36 lat Pochodził z rodziny szlacheckiej z powiatu szawelskiego na Litwie. Jego przodkowie brali czynny udział w powstaniach listopadowym i styczniowym. Jego ojciec, Jan Wiktor, po konfiskacie majątku przeniósł się do zaboru austriackiego do Krakowa, a później do Tarnopola. Jan Michał Beynarowicz studia prawnicze odbył w Uniwersytecie Lwowskim (Franciszkańskim), gdzie 9 maja 1897 uzyskał doktorat z prawa. W 1905 w Tarnopolu poślubił Marię z domu Lachawiec. Wstąpił do c. k. służby sądowniczej, początkowo jako wiceprokurator w Tarnopolu, a następnie jako sędzia w Samborze. W latach 1918–1921 służył w Oficerskim Korpusie Sądowym Wojska Polskiego w randze podpułkownika. Uczestniczył w kodyfikacji polskiego prawa karnego. Był wiceprezesem Sądu Apelacyjnego we Lwowie do końca 1934. Następnie prowadził we Lwowie kancelarię notarialną do września 1939.