thumb|Nekrolog poległych na Zachodzie oficerów Polskich Sił Zbrojnych Mieczysław Malinowski (ur. 20 grudnia 1902 w Emilczynie, zm. 9 sierpnia 1944 pod Falaise), oficer Wojska Polskiego, dowódca pociągu pancernego nr 53 „Śmiały”, zastępca dowódcy 1 pułku w 1 Dywizji Pancernej, odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Mieczysław był synem Ludwika Malinowskiego i Józefy z Kozierskich. Ukończył Oficerską Szkołę Artylerii im. gen. Józefa Bema w Toruniu (z lokatą 43). 15 sierpnia 1928 roku został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów artylerii i wcielony do 9 pułku artylerii ciężkiej. W 1932 roku odbył 6-miesięczny kurs oficerski w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych, po czym z dniem 1 sierpnia 1932 roku został służbowo przeniesiony do 2 dywizjonu pociągów pancernych.
W roku 1939 w stopniu kapitana Mieczysław Malinowski był dowódcą pociągu pancernego nr 53 „Śmiały” oraz oficerem Mobilizacyjnego Ośrodka Broni. „Śmiały” został przydzielony do Wołyńskiej Brygady Kawalerii w składzie Armii „Łódź”. 27 sierpnia 1939 roku opuścił macierzystą stację Kraków Bonarka i od 1 września brał udział w walkach z najeźdźcą. Początkowo w bitwie pod Mokrą, wspierając piechotę i kawalerię w odparciu nieprzyjaciela i niszcząc przy tym niemieckie czołgi.