Pobyt w niewoli Po długim leczeniu był poddany rutynowym przesłuchaniom, potem trafił do obozu jenieckiego w Crossville (stan Tennessee), a w styczniu 1944 roku do Papago Park w pobliżu Phoenix (stan Arizona). Już 12 lutego wraz z towarzyszem Augustem Mausem (były dowódca U-185) dokonali próby ucieczki, ukrywając się w wyjeżdżającej ciężarówce. Zamierzali przedostać się do Meksyku, który – błędnie – uważali za kraj neutralny, a stamtąd do Niemiec. Złapany, pod koniec grudnia 1944 roku w grupie 25 jeńców próbował ponownej ucieczki z wykorzystaniem potajemnie wykopanego, ponad pięćdziesięciometrowego tunelu. On i jego towarzysz Jürgen Quaet-Faslem (były dowódca U-595) zostali ujęci 6 stycznia 1945 roku.
W następnym roku został przewieziony do Niemiec i w sierpniu 1946 roku zwolniony z niewoli.
Lata powojenne Początkowo pracował jako murarz i jako pracownik cywilny w amerykańskich siłach okupacyjnych, następnie po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako architekt. W 1949 roku ponownie się ożenił, miał pięcioro dzieci.
Gdy pojawiła się taka możliwość, w 1956 roku wstąpił do Bundesmarine, w kolejnych latach stopniowo awansując. Po ukończeniu studiów w Naval War College w Newport (USA), służył w sztabie sił NATO północnej Europy (AFNORTH).