W 1733 rozpoczęło się burzenie ruiny, co było skutkiem wydania zezwolenia urzędowego do użycia kamieni z zamku do budowy murów oporowych, zabezpieczających przed osunięciem pobliskie zbocza, na których uprawiana jest winorośl. Hrabiowie von Oberndorff zostali w roku 1784 dzierżawcami wieczystymi, a w 1838 właścicielami ruiny. Oni też zabezpieczyli resztki pozostałości przed dalszym rozpadem.
Budowla Do budowy zamku zostały użyte dostępne w całym regionie porfir i granit, które były wydobywane ze skał. Z budowli zachowały się jedynie cienki i bardzo prosty architektonicznie, okrągły stołp o wysokości 27m oraz prostokątne palatium, które zostało przebudowane i jest częściowo popękane. Z powodu usterek konstrukcyjnych nie można aktualnie wchodzić na stołp. Okrągły mur wokół zamku zakreśla niemalże równoboczny pięciokąt, którego jeden z wierzchołków jest skierowany w stronę zbocza góry. mały|Plan zamku W obiektach została otwarta nowoczesna restauracja o nazwie Burggasthof Strahlenburg. W palatium zachowały się 3 wczesnogotyckie okna pochodzące z około 1237 roku. Każde okno składa się z dwóch ostrołuków z okrągłym świetlikiem.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Burggasthof Strahlenburg (krótka historia Strahlenburgu) Strahlenburg na stronie badischewanderungen.de
Kategoria:Zamki w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Ruiny zamków w Niemczech