Spirydon z Tremituntu, gr. Σπυρίδων Τριμυθούντος (ur. ok. 270 w Askii, zm. 348 w Tremituncie) – biskup, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Życiorys Urodził się w rodzinie rolniczej około roku 270 w Askii na Cyprze. Gdy dorósł, zawarł związek małżeński, z którego narodziła się córka Irena. Podczas prześladowań chrześcijan za cesarza Dioklecjana Spirydonowi wybito prawe oko i zraniono lewą łydkę. Skazano go też na przymusowe roboty w kamieniołomach hiszpańskich; uwolniony został dopiero po wydaniu edyktu mediolańskiego.
W 315 r. wybrano go na biskupa Tremituntu. Uczestniczył w I soborze nicejskim w 325 r. i synodzie w Serdice w 343 r. Zmarł najprawdopodobniej 14 grudnia 348 roku.
Około 691 r. jego szczątki z Tremituntu przeniesiono do Konstantynopola, a w 1456 r. do Epiru. Ostatecznie spoczęły na Korfu w zbudowanej przez Wenecjan w 1589 świątyni pod jego wezwaniem i umieszczone w srebrnym relikwiarzu. W Niedzielę Palmową relikwie obnoszone są podczas procesji w głównym mieście wyspy. Tradycja ta datuje się od 1630 r., na pamiątkę przypisywanego wstawiennictwu świętego uwolnienia wyspiarzy od epidemii zarazy;