Bogumił Hummel (ur. 13 sierpnia 1875 w Warszawie, zm. 28 października 1956 w Gdańsku) – inżynier kolejowy, doktor nauk technicznych, profesor Politechniki Gdańskiej.
Życiorys Jego ojcem był powstaniec 1863 roku Bogumił Hummel, matką zaś Jadwiga z Ładnowskich. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia w petersburskim Instytucie Inżynierów Komunikacji, a po ich ukończeniu w roku 1900 zamieszkał w Warszawie. Od 1901 zajmował się projektowaniem mostów i wiaduktów na linii kolejowej Łódź-Kalisz, a następnie w 1903 objął stanowisko w wydziale inwestycji Wydziału Drogowego Kolei Nadwiślańskich. Od 1904 roku pracował w firmach prywatnych, zaprojektował wtedy m.in. most przez Wisłę pod Modlinem, projektował też budynki stacyjne i bocznice. Pracując w zarządzie warszawskich kolei podmiejskich (od 1905) przygotował plany nowych linii dojazdowych; wskutek wybuchu I wojny światowej nie doszło jednak do ich realizacji. W 1916 zajął się odbudową zniszczonej w pierwszych dwóch latach wojny sieci warszawskich kolei dojazdowych, a od października 1918 objął stanowisko naczelnika wydziału nawierzchni w Ministerstwie Komunikacji.