Andrzej Pogonowski (ur. 7 grudnia 1919 w Krakowie, zm. 4 lutego 2017 tamże) – polski prawnik, działacz społeczny, podchorąży artylerii Wojska Polskiego i Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Życiorys Urodził się 7 grudnia 1919 w Krakowie w rodzinie lekarza wojskowego i ginekologa Bolesława Pogonowskiego herbu Ogończyk (1892–1965) i Róży ze Schwarzenbergów-Czernych. Uczęszczał do szkoły powszechnej przy ul. Straszewskiego 2 w Krakowie, a następnie do gimnazjum im. Sobieskiego i gimnazjum nr IV przy ul. Krupniczej, gdzie w 1937 zdał maturę. Mając do wyboru studia medyczne bądź wojskowe został kadetem w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po jej ukończeniu rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał wybuch II wojny światowej. Brał udział w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji mieszkał w głównie Krakowie. Od 1941 przez siedem miesięcy ukrywał w swoim mieszkaniu swego żydowskiego przyjaciela, Stanisława Taubenschlaga, syna profesora Rafała Taubenschlaga, pomagał również Menasze Holenderowi – obaj przeżyli wojnę. W 1942 ożenił się. Był świadkiem pacyfikacji Woli Justowskiej (28 lipca 1943). W 1944 przebywając przez miesiąc w majątku w Dziemięrzycach koło Miechowa brał udział w przewozie broni dla Armii Krajowej.