Władysław Haller de Hallenburg herbu własnego (ur. 1834 w Krakowie, zm. 17 lutego 1897 w Polance Hallera) – ziemianin, prezes Wydziału Powiatowego w Wadowicach, poseł do austriackiej Rady Państwa.
Życiorys Urodził się w 1834 w rodzinie ziemiańskiej, w 1795 uszlachconej przez cesarza Franciszka II. Był synem prezesa Senatu Rzeczypospolitej Krakowskiej Józefa Hallera (1783–1850) i Elżbiety z Gorczyńskich (1800–1856). Miał braci: Cezara Emila (1822–1915), Edmunda Wiktora (1826–1853), Henryka (1831–1888) i siostrę Marię (1836–1856).
Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, a następnie na Uniwersytecie Jagiellońskim w roku 1851/1852 (II semestr) i 1853/1854 (II semestr)Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Haller, Władysław Edler von Hallenburg – Parlamentarier 1848–1918 online [13.07.2020]..
Po zdobyciu wykształcenia osiadł w rodzinnym majątku Polance Hallera. Prócz Polanki posiadał także Głuchowiec w powiecie wadowickim. Był także współwłaścicielem Hotelu Saskiego w Krakowie oraz kuratorem fundacji hallerowskiej i administratorem majątku Dwory z nią związanym (obecnie część Oświęcimia)Kronika. Wspomnienie pośmiertne. Władysław Haller de Hallenburg, „Czas”. Nr 44, s. 2, 24 lutego 1897..