Kopalnia Węgla Kamiennego Radzionków (niem. Radzionkaugrube) – kopalnia węgla kamiennego działająca samodzielnie od 1874 r. do 31 grudnia 1974 w Buchaczu, dzielnicy Radzionkowa. 1 stycznia 1975 została połączona z Kopalnią Węgla Kamiennego Bytom, od tego czasu funkcjonując jako całość pod nazwą Kopalnia Węgla Kamiennego Powstańców Śląskich.
Historia Utworzenie i I wojna światowa mały|lewo|Kopalnia Radzionkau na pocztówce Kopalnia powstała w latach 1871–1874 z inicjatywy Karola Hugona Henckla von Donnersmarcka. Prace rozpoczęto od głębienia szybu Laura 14 sierpnia 1871. Początkowo obejmowała trzy poziomy: 140, 180 i 200. W 1879 r. zakończono budowę drugiego szybu nazwanego Hugo. W tym czasie załoga kopalni liczyła około 600 osób. Wydobycie węgla na przestrzeni lat wahało się od 292 tysięcy ton w 1895 r. do 843 tysięcy ton w 1913 r.. W tymże roku zatrudnienie przekraczało 2050 osób. Głównym odbiorcą węgla była pobliska huta cynku Łazarz. W czasie I wojny światowej wydobycie wynosiło od 657 tys. ton w 1915 r. do 797 tys. ton w 1917 roku, co wiązało się ze wzrostem liczby zatrudnionych, w tym wzrostem udziału kobiet w załodze kopalni.