Czasy powojenne Kopalnia została znacjonalizowana, ponownie przywrócono polską nazwę, a wydobycie zostało wznowione, już lutym 1945 r. wyniosło blisko 7 tys. ton. W tym samym roku rozpoczęto udostępnianie nowego poziomu szybem Wit Stwosz na głębokości 300 metrów. Rok później wydobycie wyniosło 642 tys. ton węgla, a trzy lata później przekroczyło po raz pierwszy milion ton (1023 tys. ton). Od 1945 r. przy kopalni funkcjonował obóz pracy przymusowej dla więźniów, internowanych i jeńców. Pod koniec listopada 1945 r. przebywało w nim przeszło 800 osób. Obóz został zlikwidowany w 1949 r.. Największe inwestycje rozpoczęły się od lat 50. XX wieku, w 1954 r. uruchomiono szyb wydobywczy Wit Stwosz, zaś w latach 1956–1957 zamontowano nową maszynę wyciągową i skip szybu Wit Stwosz. W 1967 roku oddano do eksploatacji nowy materiałowo-zjazdowy szyb Piotr. Dwa lata później ukończono prace przy szybie VI i uruchomiono nowe urządzenie wentylacyjne. W 1970 roku zbudowano urządzenie podsadzkowe przy tymże szybie oraz budowano nowy poziom 630. Poniesione w latach 1954–1970 koszty inwestycji, które przekroczyły 555 milionów złotych znalazły odbicie w wydajności kopalni, która osiągnęła w 1970 r. wydobycie w wysokości 1538 tys. ton.