Litewska okupacja Wileńszczyzny – okres rządów administracji litewskiej na części Wileńszczyzny, trwający od przejęcia miasta od okupacyjnej administracji sowieckiej 27 października 1939 do okupacji całej Litwy wraz z Wileńszczyzną 15 czerwca 1940 roku.
Z określeniem tego okresu jako okupacji nie zgadza się Litwa.
Zajęcie Wileńszczyzny przez wojska litewskie thumb|Wkroczenie Armii Litewskiej do Wilna w 1939 roku thumb|Memorandum Władimira Potiomkina do Wiaczesława Mołotowa w sprawie powołania komisji do wytyczenia granicy państwowej między Litwą a sowiecką zachodnią Białorusią (po przekazaniu Wileńszczyzny Litwie). 31 października 1939 r. thumb|Podział ziem Polski przez okupantów – stan na dzień 26.10.1939
Po inwazji niemieckiej na Polskę 1 września 1939 roku, Litwa znalazła się pod naciskiem dyplomacji niemieckiej, która zachęcała Litwinów do wkroczenia do Wilna. Mimo popularności tej idei wśród społeczeństwa litewskiego, rząd litewski odrzucał niemieckie propozycje. Presja niemiecka ustała 16 września. Dzień później ZSRR rozpoczął agresję na Polskę a granice przekroczyła Armia Czerwona, która w nocy z 18 na 19 września, po walkach z broniącymi miasta oddziałami Wojska Polskiego, okupowała Wilno.