Członek komisji Inicjatywnej Wydziału Izby Adwokackiej oraz komitetu założycielskiego i redakcji lwowskiego czasopisma „Głos Prawa”.
Po zajęciu miasta we wrześniu 1939 przez Armię Czerwoną pracował jako administrator w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym, a po wkroczeniu Niemców w czerwcu 1941 krótko był pracownikiem wydziału mieszkaniowego Judenratu, a następnie warsztatów samochodowych. Aresztowany 1 września 1942, po kilkunastodniowym przetrzymywaniu w więzieniu na ul. Łąckiego został wsadzony do pociągu jadącego do obozu zagłady w Bełżcu. Według relacji mieszkańców Ostrowa, wyskoczył z pociągu w tejże miejscowości, jednak dwóch robotników pracujących przy torach doprowadziło go do niemieckiego posterunku. Niemcy zaprowadzili go na cmentarz żydowski w Radymnie i tam rozstrzelali (październik 1942).
Pochowany symbolicznie na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A-2-37).
thumb|240px|Grób symboliczny na Powązkach Wojskowych
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Maurycy Axer. Tragiczny los najsłynniejszego adwokata międzywojennego.