thumb|Strona tytułowa pierwszego tomu Veda Slovena Veda Slovena – zbiór rzekomych starożytnych południowosłowiańskich pieśni epickich, zebranych jakoby pośród zamieszkujących na pograniczu macedońsko-bułgarskim Pomaków i wydany w 1874 i 1881 roku przez Stefana Verkovicia, mający dowodzić zamierzchłej historii Słowian.
Wydawcą Vedy Sloveny był Stefan Verković (1821–1893), bośniacki Serb pochodzący z Ugljary, zajmujący się amatorsko kolekcjonowaniem pieśni ludowych, autor wydanego w 1860 roku zbioru Narodne pesme makedonski Bugara. Verković głosił teorię, zgodnie z którą Słowianie bałkańscy mogą poszczycić się znacznie dłuższą niż starożytna Grecja historią, zaś Aleksander Wielki i Filip II byli Słowianami. Twierdził, że ślady chwalebnej przeszłości słowiańskiej przetrwały w ustnej twórczości ludowej i poświęcił wiele lat na ich poszukiwanie. Wśród informatorów terenowych Verkovicia znalazł się wiejski nauczyciel Ivan Gologanov (1839–1895), który w zamian za sowite wynagrodzenie finansowe podsyłał mu listownie zebrane jakoby wśród ludu pieśni z epoki „prehistorycznej i przedchrześcijańskiej”, pokrywające się treściowo z poglądami historycznymi Verkovicia. Otrzymany od Gologanova materiał, liczący w sumie ponad 300 tysięcy wersów, Verković ogłosił drukiem w dwóch tomach.