Siergiej Wasiljewicz Pietrienko-Łuniew (ros. Сергей Васильевич Петренко-Лунев, ur. 1890 w Tyraspolu, zm. 9 grudnia 1937 w Kommunarce) – radziecki wojskowy, kombrig.
Życiorys Był narodowości ukraińskiej. Ukończył Wydział Elektrotechniczny Wyższej Szkoły Technicznej w Karlsruhe, od grudnia 1914 do 1918 służył w rosyjskiej armii, skończył przyśpieszony kurs w szkole wojskowej w Tyflisie i otrzymał stopień porucznika, w 1917 wstąpił do SDPRR(b). W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, dowodził kompanią, potem batalionem, był szefem sztabu dowództwa wojsk Północnego Kaukazu, szefem sztabu 11 Armii i sekretarzem Wydziału Politycznego Frontu Kaukaskiego. Od 31 marca do kwietnia 1920 był przewodniczącym stawropolskiego gubernialnego komitetu rewolucyjnego, później sekretarzem Wydziału Politycznego Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 12 Armii i do 1922 inżynierem dywizyjnym 33 Dywizji Piechoty, następnie dowódcą dywizji, w latach 1922–1925 studiował w Akademii Wojskowej. Od października 1925 do 28 maja 1928 był attaché wojskowym przy Ambasadzie ZSRR w Niemczech, od maja 1928 do lutego 1931 zastępcą szefa i w 1931 p.o. szefa Centralnego Instytutu Aerohydrodynamicznego, 1931–1932 pracował w Sztabie Technicznym Szefa Uzbrojenia Armii Czerwonej.