Publikował artykuły w piśmie „Świat Głuchoniemych”.
W czasie, gdy kierował Instytutem, doceniał wagę wychowania fizycznego, wprowadził gimnastykę i zainicjował powstanie szkolnego koła sportowego. Utworzono internat i (w 1919 roku) pierwsze w Polsce przedszkole dla dzieci głuchych, prowadzone przez Julię Manczarską. W 1920 powołano przy Instytucie Głuchoniemych Instytut Fonetyki – pierwszy w Polsce zakład kształcenia nauczycieli głuchych dzieci. W tymże roku zorganizowano tu drużynę harcerską. W budynku Instytutu w 1922 roku powstał Instytut Pedagogiki Specjalnej, którego dyrektorem została Maria Grzegorzewska. Po śmierci Władysława Ołtuszewskiego (1922) był jedynym poważnym specjalistą w przedmiocie zaburzeń mowy w Polsce.
Zmarł 1 marca 1928 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy , reprint wydany przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa, 1990,
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet” Kategoria:Foniatrzy Kategoria:Lekarze