W latach 1975–1980 zasiadał w radzie regionu Lacjum, mandat uzyskał jako kandydat niezależny z ramienia Włoskiej Partii Komunistycznej. Od 1976 do 1977 w rządzie regionalnym pełnił funkcję asesora do spraw kultury. Wielokrotnie powoływany w skład resortowych rad doradczych, kierował także różnymi instytucjami kulturalnymi i fundacjami (w tym Fondazione Bellonci od 2007 do 2012). Od 25 kwietnia 2000 do 11 czerwca 2001 sprawował urząd ministra edukacji w drugim rządzie Giuliana Amato.
Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej klasy II (1996) i I (2001). Wyróżniony tytułami doktora honoris causa m.in. przez Katholieke Universiteit Leuven (1999), École normale supérieure de Lyon (2005), Uniwersytet Waseda (2008), Uniwersytet Bukareszteński (2009) i Université Sorbonne-Nouvelle (2010).
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza” Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Działacze Włoskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Włoscy ministrowie edukacji Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2017