Józef Matecki (ur. 4 grudnia 1896 we Wrześni, zm. 17 września 1969 w Waszyngtonie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Józef Matecki urodził się 4 grudnia 1896 roku we Wrześni, ówczesnym mieście powiatowym rejencji poznańskiej, w rodzinie Józefa i Magdaleny z Jakubowskich.
Na początku I wojny światowej, po ukończeniu gimnazjum gnieźnieńskiego, został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego i wysłany na front zachodni, gdzie awansowany został do stopnia sierżanta. U schyłku wojny odbył kurs oficerski w Döberitz. Z końcem grudnia 1918 celem wzięcia udziału w powstaniu wielkopolskim wszedł w skład oddziału Pawła Cymsa w Gnieźnie. Brał udział w walkach przeciwko oddziałom Grenschutz Ost na Pałukach oraz Kujawach. 5 stycznia 1919 roku został ciężko ranny w czasie szturmu dworca w Inowrocławiu. Przestrzelone płuca wymagały długiego leczenia i rehabilitacji. Trafił do szpitala polowego w Pakości, następnie otrzymał przydział do batalionu zapasowego 4 Pułku Strzelców Wielkopolskich.