Od 1925 roku wicemistrzowie mistrzostw regionalnych również zakwalifikowały się do turnieju finałowego mistrzostw Niemiec, w których liczba klubów została rozszerzona do szesnastu. Dwa najsilniejsze regiony – Południe i Zachód, również mogli wysłać swój trzeci w tabeli zespół. Ten system mistrzostw regionalnych został zniesiony w 1933 roku przez hitlerowców, a zastąpiony przez rozgrywki w Gaulidze.
Mistrzów Niemiec wyłaniano w rozgrywkach międzyregionalnych (do 1951 rozgrywki organizowane systemem pucharowym, od 1951 do 1963 w dwóch grupach i finale: Oberliga). Mistrzem Niemiec pomiędzy sezonami 1902/03 a 1962/63 został oficjalnie zwycięzca meczu finałowego rozgrywek DBF, później Oberligi.
W 1932 Felix Linnemann prezydent DFB, zaproponował start Reichsligi. Miałaby ona zrzeszać 16 najlepszych klubów w Rzeszy. Szefowie lig związkowych (Gau–lig) odrzucili tę propozycję, która obniżała rangę ich rozgrywek. Gau przed wojną był odpowiednikiem dzisiejszego landu. Po wojnie w NRD wystartowały pierwsze rozgrywki ligowe w Niemczech. Oberliga NRD zainaugurowała rozgrywki w sezonie 1949/50.