Rozeznawanie duchowe (gr. dokimazein, diacrinein, łac. discernere) – praktyka duchowa, wywodząca się z Biblii polegająca na rozróżnieniu, oddzieleniu od siebie tego co pomieszane w celu rozpoznania rzeczywistej wartości przedmiotu rozeznania, dokonywane przez osobę, przy udziale natchnień i poruszeń, a także darów i charyzmatów Ducha Świętego. Rozeznawanie duchowe pozwala na poznanie przekraczające uzdolnienia naturalne.
Terminy występujące w Nowym Testamencie oznaczające czynność rozeznawania duchowego Gr. dokimazo ()Na podstawie: Strong J., LL.D., S.T.D, Grecko-Polski Słownik Stronga, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 2015, G 1381, s. 206; Manuel R.J., Rozeznawanie Duchowe, Wyd. WAM, Kraków 2002, s. 21–22. – czasownik ten oznacza czynność sprawdzania, próbowania, badania, analizowania, aby móc daną rzecz przyjąć, albo odrzucić. Oznacza również aprobowanie, uznanie za prawdziwe po badaniu, uznanie za godne.
Miejsca występowania dokimadzo w Nowym Testamencie:
Łk 12,56; 14,19; Rz 1,28; 2,18; 12,2; 14,22; 1 Kor 3,13; 11,28; 16,3; 2 Kor 88,22; 13,5; Ga 6,4; Ef 5,10; Flp 1,10; 1 Tes 2,4; 5,21; 1 Tm 3,10; Hbr 3,9; 1P 1,7; 1 J 4,1