Załoga okrętu składała się z 3 oficerów, 6 podoficerów i 23 marynarzy. Do dyspozycji dowódcy była kabina i salonik, oficerowie mieli dwie kabiny umieszczone pod centralą, przedział podoficerski z trzema kojami i tyloma hamakami mieścił się w części dziobowej, a marynarze mieli w części rufowej kubryk z 12 kojami i 7 hamakami (dawało to możliwość jednoczesnego odpoczynku przeważającej części załogi). Załoga miała do dyspozycji trzy toalety i dwa kambuzy.
Służba thumb|left|„Mariotte” w Mudros (1915) „Mariotte” został wcielony do służby w Marine nationale 5 lutego 1913 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q74. Jego pierwszym dowódcą został kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) André Math. Okręt początkowo pełnił służbę na wodach kanału La Manche, w 2. eskadrze Flotylli okrętów podwodnych w Calais. 1 października 1913 roku nowym dowódcą „Mariotte” został kpt. mar. Joseph Pierre Fabre.
W momencie wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 roku okręt wchodził w skład 2. Flotylli okrętów podwodnych. Pod koniec 1914 roku jednostkę przeniesiono do Eskadry Śródziemnomorskiej.