Andrzej Szubar (ur. 14 listopada 1919 w Zaborzu, zm. 8 marca 1988) – polski żołnierz, milicjant i polityk, poseł na Sejm PRL IV, V i VI kadencji.
Życiorys Syn Michała i Magdaleny. Uzyskał wykształcenie wyższe niepełne. W czasie II wojny światowej walczył jako partyzant i żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego. Otrzymał stopień podpułkownika. W 1945 odbył kurs dla kierowników jednostek Milicji Obywatelskiej w Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W latach 1944–1949 był kolejno powiatowym komendantem Milicji Obywatelskiej w Hrubieszowie i Radomsku oraz wojewódzkim komendantem MO w Lublinie i Rzeszowie, skąd zwolniono go jako „nieodpowiadającego wymogom MO” oraz „klasowo i ideologicznie obcego”. Został prezesem Zarządu Okręgowego Spółdzielni Mleczarskiej w Rzeszowie, którym był do 1952. W tym samym roku został absolwentem dwuletniego Studium Zaocznego przy KC PZPR w Warszawie oraz sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu Wykonawczego Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Olsztynie. Do 1954 pełnił tę samą funkcję w lubelskim WKW. Od 1954 do 1964 był wiceprzewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. W listopadzie 1956 został wiceprezesem WKW ZSL w Kielcach. Od października 1959 do stycznia 1964 był wiceprezesem, a następnie, do lutego 1974, prezesem Wojewódzkiego Komitetu tej partii w Kielcach.