W latach 101–106 Rzymianie pod wodzą cesarza Trajana podbili Dację, pokonując Daków, jak również plemiona sprzymierzone (po stronie przeciwników Rzymu wystąpiło m.in. sarmackie plemię Roksolanów). Celem podboju królestwa Dacji było zabezpieczenie bałkańskich prowincji rzymskich przed Dakami, zapewnienie dostaw dla armii rzymskiej w obozach nad Dunajem oraz uzyskanie dostępu do bogatych złóż złota, rud srebra, rud żelaza i innych dóbr. Po podboju Rzymianie przystąpili do eksploatacji dackich kopalń. Hadrian zrezygnował z obszarów, na których nie było złóż ograniczając prowincję do terenów przynoszących złoto, srebro etc.
Czasy rzymskie W 106 r. Trajan utworzył rzymską prowincję Dacia (określaną też jako Dacia Traiana). Początkowo stacjonował tam jeden legion, a od 165 dwa. Za panowania Hadriana Dacja była jedną z prowincji limesowych (granicznych), na jej granicach zbudowano umocnienia i obwarowania.
W 119 r. Hadrian podzielił Dację na dwie części: Dację Górną (Dacia Superior) i Dację Dolną (Dacia Inferior), a w 124 r. z Dacji Górnej wydzielono Dację Porolissensis.