Metoda filozofowania Filozofia jest dla niego, obok sztuki, religii i nauki, główną formą duchowej aktywności człowieka. Myślenie filozoficzne Galarowicza jest filozofią chrześcijańską w sensie inspiracji chrystianizmem. Rozróżniając trzy sposoby filozofowania – zdroworozsądkowy (sapiencjalny), „naukowy” i „eseistyczny”, preferuje metodę „eseistyczną”. Charakterystyczną cechą tej metody, która jest czymś więcej niż zdroworozsądkowa refleksja i zarazem nie jest jeszcze „naukowym”, akademickim uprawianiem filozofii, jest mocne zakorzenienie rozważań w szeroko rozumianym doświadczeniu, rys egzystencjalny i styl eseistyczno-dydaktyczno-popularyzatorski. Jego filozofowanie jest w istocie pewną odmianą fenomenologii egzystencjalnej, myśleniem wykorzystującym metodę fenomenologiczną (ejdetyczną) i metodę psychologii egzystencjalnej. Można je również określić jako fenomenologiczno-personalistyczne ujęcie antropologiczno-etycznych problemów.