W latach 20. znacznie wzrosła liczba samochodów na wyspie, co przełożyło się na spadek dochodów tramwaju. Na początku grudnia 1929 roku zdecydowano o likwidacji tramwaju. Do zamknięcia linii doszło 15 grudnia.
W 1930 roku podjęto próbę sprzedaży słupów trakcyjnych oraz usunięto szyny. Elektrownia firmy funkcjonowała do 1931 roku w celu dostarczania prądu do windy. Siedziba firmy istniała do roku 1950, kiedy to została wyburzona ze względu na budowę dworca autobusowego.
Tabor Początkowo przedsiębiorstwo miało 16 tramwajów piętrowych bez dachu na górnym pokładzie, zbudowanych w Anglii przez British Electric Car Company w 1904 roku. Zbudowane były one na pojedynczych, czterokołowych wózkach firmy Brill. Wagony o numerach 7–16 na dolnym pokładzie nie miały ścian bocznych i wyposażone były w ławki przez całą szerokość wagonu. Pięć kolejnych wagonów tego typu zostało zakupionych w roku 1905. Ostatnie zamówienie na wagony pasażerskie zostało złożone w 1909 roku – dostarczono wtedy cztery wagony zbudowane przez United Electric Car Company.