Bronisław Jarosz (ur. 27 sierpnia 1910 w Chodorowie, zm. 30 kwietnia 1993 w Bielsku-Białej) – wieloletni dzierżawca, gospodarz, kierownik schronisk górskich w Beskidzie Żywieckim oraz w Beskidzie Śląskim, pierwszy kierownik, a później dyrektor Domu Wycieczkowego PTTK w Bielsku-Białej. Praktycznie całe swoje dorosłe życie spędził w górach lub przy obsłudze ruchu turystycznego w Beskidach.

Życiorys Od grudnia 1934 do września 1939 i od grudnia 1940 do czerwca 1945 był pierwszym gospodarzem schroniska na Wielkiej Raczy. Od czerwca 1945 do sierpnia 1951 prowadził schronisko na Klimczoku, dokąd, za zgodą Oddziału PTT, przewiózł ocalałe ze zniszczeń wojennych wyposażenie ze schroniska na Wielkiej Raczy. Z uwagi na panującą w schronisku na Klimczoku atmosferę w tamtym okresie turyści mówili "Idę do Jarosza", a nie "Idę na Klimczok". Popularności obiektowi przysparzała kuchnia prowadzona przez jego siostrę Jadwigę, oferująca m.in. domowe ciasta, torty i ciasteczka. Na Klimczoku Jarosz prowadził również regularne odczyty z lokalnej stacji metrologicznej i przekazywał je do PIHM (ówczesny Państwowy Instytut Hydrologiczno-Meteorologiczny) w Krakowie.

Od kwietnia 1953 do października 1954 (tj.