Święta Kongregacja Dobrego Rządu (łac. Boni Regiminis Congregatio, wł. Congregazione del Buongoverno) – dawna kongregacja kardynalska Kurii Rzymskiej, działająca w latach 1592–1847, zajmująca się nadzorowaniem działalności prowincjonalnej administracji Państwa Kościelnego.
Historia Kongregacja Dobrego Rządu została utworzona przez papieża Klemensa VIII (1592–1605), który wydał dwie konstytucje regulujące jej działalność: Pro commissa Nobis a Domino (15 sierpnia 1592) oraz Cum per constitutionem nuper a Nobis (30 października 1592). Jej zadaniem był szeroki nadzór nad prowincjonalną administrację Państwa Kościelnego, szczególnie w kwestiach finansowych. Między innymi zatwierdzała budżety lokalnych gmin, rozpatrywała skargi na lokalnych urzędników, miała prawo do przeprowadzania wizytacji na prowincji. Duże obszary Państwa Kościelnego były jednak wyłączone spod jej jurysdykcji (Rzym, Castel Gandolfo, Velletri, legacje awiniońska, bolońska, romańska i ankońska, do 1761 także Fermo).