Wydał wtedy trzy tomiki poetyckie: Wieją wiosenne wiatry, Laury i ciernie i Pędzącą sławęopr. Jędrzej Dydo, Wstań Polsko moja. Antologia poezji i piosenki z okresu I wojny światowej, Krzyż Nowohucki, Kraków, 1981, s.33. Był internowany w obozie w Beniaminowie przez Austriaków.

Był żonaty (od 1919) z Wandą z Zybertów Jarszewską, aktorką teatralną i filmową, z którą miał córkę.

W 1920 był sekretarzem i referentem prasowym w delegacji do rokowań polsko-radzieckich w Mińsku. W 1922 wystąpił z armii. W 1925 należał do założycieli PEN Clubu polskiego i był jego sekretarzem generalnym. W 1932 został naczelnikiem, zajmującego się cenzurą filmów, Centralnego Biura Filmowego przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (promował go Bronisław Pieracki). W latach 1926–1928 był redaktorem naczelnym miesięcznika Lot Polski o tematyce obronności, obrony powietrznej i lotnictwaEwa Busse-Turczyńska, Sylwetki lotników w polskiej prasie międzywojennej, rozdział „Polska prasa lotnicza dwudziestolecia międzywojennego”, s. 16, Biblioteka Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW..