Tę zachętę przyjęła jako swoje życiowe powołanie.
W 1864 złożyła profesję tercjarską i za zgodą ojca Honorata Koźmieńskiego wyjechała do Galicji, gdzie jeździła od parafii do parafii pomagając w naprawie szat liturgicznych i dbając o poprawę wystroju wnętrza świątyń. W tę pracę angażowały się również mieszkanki miejscowych parafii.
W 1877 powróciła do Warszawy i otworzyła własną pracownię szat liturgicznych, lecz niedługo potem wyjechała do Krakowa, gdzie organizowała kolejne pracownie.
W 1880 roku przyjechała do Warszawy zatrzymując się przez krótki czas u franciszkanek w „Przytulisku” przy ul. Wilczej 7, a następnie w 1881 wraz z dwiema towarzyszkami: Bronisławą Miśkiewicz i Katarzyną Tyszkiewicz pojechała do Przemyśla, gdzie przełożoną felicjanek była jej rodzona siostra Augustyna Bielawska. Pomagając felicjankom przy tworzeniu pracowni szat kościelnych otrzymała wstępną formację zakonną, tj. odbyła nowicjat i złożyła profesję.
12 listopada 1882 w dzień Opieki Matki Bożej ojciec Honorat Koźmiński wręczył Kaweckiej i jej kandydatkom: Bronisławie Miśkiewicz i Katarzynie Tyszkiewicz pierwsze przepisy dla ich zgromadzenia – Sióstr Westiarek Jezusa.