Un disco per l’estate (pol. Płyta na lato) – włoski festiwal piosenkarski organizowany w latach 1964–1975 i (z przerwami) w latach 1981–2003, początkowo przez RAI, mający formę konkursu, w którym piosenki finałowe były wybierane przy pomocy specjalnych kart pocztowych, wysyłanych przez radiosłuchaczy.
Historia Lata 1964–1975 Festiwal zorganizowano w kwietniu 1964 roku z inicjatywy RAI. Odbywał się on w miesiącach letnich. W ciągu trzech miesięcy 42 wykonawców prezentowało swoje utwory w radiu. Piosenki musiały być napisane przez włoskich autorów, wcześniej niepublikowane, a ich teksty powinny były być, w miarę możliwości, związane z latem. W celu wybrania utworów finałowych radiosłuchacze głosowali za pośrednictwem specjalnych pocztówek. Piosenki–finalistki prezentowane były podczas 3 wieczorów telewizyjnych w sali Feste di Saint Vincent. Pierwsza prezentacja finałowa odbyła się 18, 19 i 20 czerwca. Finał główny poprowadzili Pippo Baudo i Brunella Tocci, a wygrał zespół Los Marcellos Ferial z piosenką „Sei diventata nera”. Festiwal zyskał popularność, ponieważ Włochy znajdowały się w okresie boomu gospodarczego, a publiczność, spędzająca urlop na plażach, chętnie słuchała letnich piosenek.