Był to rejon, w którym znajdowały się siedziby licznych niemieckich instytucji, a wiele mieszkań prywatnych pozostawało zajętych przez funkcjonariuszy aparatu okupacyjnego, stąd w niektórych źródłach tę okolicę określa się mianem „dzielnicy niemieckiej”. Plan akcji przewidywał, że samochód Krügera zostanie obrzucony granatami, przy czym w drodze losowania ustalono, że dokonają tego dwaj najmłodsi żołnierze zespołu krakowskiego – dziewiętnastoletni Tadeusz Battek ps. „Góral” (instruktor harcerski z Wadowic) i osiemnastoletni Andrzej Jankowski ps. „Jędrek” (harcerz z Gorlic). „Felek” miał zasygnalizować pojawienie się samochodu Krügera, następnie sygnał ten powinni powtórzyć ppor. Jerzy Kleczkowski ps. „Jurek” i por. Tadeusz Klemens Wojs ps. „Stanisław”. Ten ostatni wraz z por. Julianem Krężlem ps. „Karol Bogusław” miał także ubezpieczać wykonawców.
Granaty konspiracyjnej produkcji („filipinki”), których siłę wybuchu specjalnie zwiększono na potrzeby tej akcji, przywiozła z Warszawy do Krakowa łączniczka Aleksandra Sokal ps. „Władka”. Posługiwała się ona fałszywymi dokumentami wystawionymi na nazwisko Evi Köhler (według Aleksandra Kunickiego towarzyszyła jej łączniczka Irena Klimesz ps. „Bogna”).