Epilog Zamach na Krügera był najsłynniejszą akcją oddziału „Osa”-„Kosa 30”. Szeroko informowała o nim prasa konspiracyjna oraz alianckie rozgłośnie radiowe. Polscy historycy podkreślali, że akcja, choć zakończona niepowodzeniem, przyniosła istotne skutki moralne i psychologiczne. Zamach na „osobę nr 2” w Generalnym Gubernatorstwie, przeprowadzony w niewielkiej odległości od siedziby władz okupacyjnych na Wawelu, pozbawił bowiem sfery niemieckie poczucia bezpieczeństwa, skompromitował Gestapo, a także wywarł wielkie wrażenie w polskim społeczeństwie.

Wkrótce po zakończeniu akcji zamachowcy ewakuowali się z Krakowa, po czym różnymi drogami dotarli do Warszawy. W ten sposób de facto przestał istnieć krakowski zespół „Osy”-„Kosy 30”. Tymczasem Gestapo podjęło intensywne śledztwo, które początkowo nie przyniosło jednak żadnych rezultatów. Dopiero po kilku tygodniach Niemcom udało się ustalić, że 5 czerwca 1943 roku w kościele św. Aleksandra na pl. Trzech Krzyży w Warszawie odbędzie się ślub z udziałem ważnych osobistości polskiej konspiracji, w tym osób odpowiedzialnych za zamachy na Krügera i berliński dworzec kolejowy. Wskazanego dnia Gestapo otoczyło kościół i aresztowało niemal wszystkie przebywające w nim osoby, w tym około 25 żołnierzy „Osy”-„Kosy 30”, którzy wbrew wszelkim zasadom konspiracji wzięli udział w ślubie kolegi.